කඳුකරයේ ධර්මිෂ්ඨ අශ්වයා

කඳුකරයේ ධර්මිෂ්ඨ අශ්වයා

ඈත අතීතයේ, සුන්දර කඳුකරයක, ධර්මය අනුගමනය කරන අශ්වයෙකු වාසය කළේය. ඔහුගේ නම 'ධර්මපාල' විය. ධර්මපාල අන් අශ්වයන්ට වඩා වෙනස් විය. ඔහු බලවත්, වේගවත්, නමුත් ඊටත් වඩා, ඔහු ඉතා ධර්මිෂ්ඨ සහ අවංක විය. ඔහුගේ හිසකෙස් දුඹුරු පැහැයට හුරු රන්වන් වූ අතර, ඔහුගේ ඇස් දෙක දඩබ්බර ගතිගුණවලින් තොරව, අනුකම්පාවෙන් දිදුලන්නට විය. ඔහු ජීවත් වූයේ කඳුකරයේ ඇති පිරිසිදු දිය පහරක් අසල, හරිත පැහැති තණ බිම්වලය.

ධර්මපාලගේ ධර්මිෂ්ඨකම ගැන මුළු කඳුකරයම දැන සිටියේය. ඔහු කිසිවිටෙකත් අසරණයෙකුට හෝ දුර්වලයෙකුට හිංසා කළේ නැත. ඔහු සෑම විටම සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේය. ඔහුගේ මෙම ගුණාංගය නිසා, කඳුකරයේ සිටි අනෙකුත් සතුන් ඔහුට මහත් ගෞරවයක් දැක්වූහ. වෘකයන්, සිංහයන්, වලසුන් පවා ධර්මපාල ඉදිරියේ හිස නමා ආචාර කළහ. ඔවුන් ධර්මපාලගේ ප්‍රඥාව සහ ධෛර්යය අගය කළහ.

එක්තරා දවසක, කඳුකරයට විශාල අර්බුදයක් පැමිණියේය. කඳුකරයේ උසම කඳු මුදුනේ, පුරාණ රජෙකු විසින් ආරක්ෂා කරන ලද, ඉතා විශිෂ්ඨ මැණිකක් තිබූ බවට ජනප්‍රවාදයක් පැවතුණි. මෙම මැණිකට ඕනෑම රෝගයක් සුවපත් කිරීමේ, ධනය ලබා දීමේ, සහ සතුටින් සිටීමට උපකාරී වන අද්විතීය බලයක් තිබූ බව කියැවිණි. නමුත් එම මැණික ලබා ගැනීමට ගිය කිසිවෙකුත් ආපසු පැමිණියේ නැත. මන්ද, එම මැණික ආරක්ෂා කළේ භයානක මකරෙක් නිසාය. මකරා ඉතා ශක්තිමත්, විෂ සහිත සහ කුරිරු විය.

කඳුකරයේ සිටි සතුන් අතර මහත් කලබලයක් ඇති විය. ඔවුන්ට ධනය, සුවය සහ සතුට අවශ්‍ය විය. නමුත් මකරාට බියෙන් කිසිවෙකු ඉදිරියට යාමට කැමති වූයේ නැත. එවිට, ප්‍රඥාවන්තයෙකු වූ ධර්මපාල ඉදිරිපත් විය. ඔහුගේ හදවත ධර්මයෙන් පිරී තිබූ අතර, ඔහු කිසිවිටෙකත් අන් අයගේ දුක බලා සිටීමට කැමති වූයේ නැත.

“මම යනවා,” ධර්මපාල නිහඬව කීවේය. ඔහුගේ හඬ ස්ථිරව තිබූ නමුත්, ඔහුගේ ඇස්වල අවිනිශ්චිතතාවයක් දිලිසුණි. ඔහුට මකරාගේ භයානක බව දැන සිටියේය, නමුත් ධර්මය ඔහුට මෙවන් අවස්ථාවක පලා යාමට ඉඩ දුන්නේ නැත.

“ධර්මපාල, ඔබ මේ කරන්නට යන්නේ ඉතා අවදානම් වැඩක්,” ප්‍රඥාවන්ත ගෝනුස්සෙක් පැවසීය. “ඔබට එය කළ නොහැකියි.”

“මට උත්සාහ කරන්නට ඉඩ දෙන්න,” ධර්මපාල කීවේය. “ධර්මය මා සමඟ තිබෙන තුරු, මට කිසිවෙකු බිය විය යුතු නැත.”

ධර්මපාල තම ගමන ආරම්භ කළේය. ඔහු කඳුකරයේ දුෂ්කර මාර්ග ඔස්සේ ගමන් කළේය. ඔහුට ප්‍රපාත, ගල්පර, සහ විෂ සහිත පැළෑටි හමු විය. නමුත් ඔහු කිසිවිටෙකත් පසුබට වූයේ නැත. ඔහුගේ ධෛර්යය සහ සංකල්පය ඔහුට ඉදිරියට යාමට ශක්තිය දුන්නේය.

දින කිහිපයකට පසු, ධර්මපාල කඳු මුදුනට ළඟා විය. ඔහු දුටු දර්ශනය භයානක විය. විශාල, නපුරු මකරෙක්, ඔහුගේ රතු ඇස් දිලිසෙමින්, ගල්පරයක් මත නිදාගෙන සිටියේය. ඔහුගේ පොළොව කඩන ශබ්දය ධර්මපාලගේ හදවතේ බියක් ඇති කළේය.

“කවුද එහි?” මකරා ගුගුළමින් ඇසුවේය. ඔහුගේ හඬ අකුණු සැරයක් මෙන් විය.

“මම ධර්මපාල, ධර්මිෂ්ඨ අශ්වයා,” ධර්මපාල කීවේය. ඔහුගේ හඬ ස්ථිරව තිබූ අතර, ඔහුගේ ඇස්වල බියක් නොතිබුණි.

“ඔබට මෙහි කුමක් කරන්නද?” මකරා ඇසුවේය. “ඔබ මගේ ආහාරය වීමට පැමිණියාද?”

“මම මැණික ලබා ගැනීමට පැමිණියා.” ධර්මපාල පැවසීය. “එය සතුන්ගේ දුක නිවාරීමට උපකාරී වේ.”

“ඔබට එය ලැබෙන්නේ නැහැ!” මකරා කීවේය. “මෙය මගේ ය.”

මකරා කෝපයෙන් ගිනි පිට කරමින් ධර්මපාල දෙසට දිව ගියේය. ධර්මපාල වේගයෙන් පසෙකට පැන්නා. ඔහු සටන් කිරීමට කැමති වූයේ නැත. ඔහු ධර්මය අනුගමනය කළේය. ඔහුට මකරාට තේරුම් කර දිය යුතු විය.

“මකරා,” ධර්මපාල කීවේය. “ඔබට මෙම මැණිකෙන් කුමක් කරන්නද?”

“මට ධනය, බලය, සහ අමරණීයත්වය ලැබෙනවා.” මකරා කීවේය.

“නමුත් ඔබ තනිකඩව සිටිනවා.” ධර්මපාල පැවසීය. “ඔබට ආදරය, මිත්‍රත්වය නැහැ.”

“ඒවා මට අවශ්‍ය නැහැ.” මකරා කීවේය. “මම ශක්තිමත්, භයානක.”

“නමුත් ධර්මය යනු අන් අයට උපකාර කිරීම, ආදරය, කරුණාව.” ධර්මපාල පැවසීය. “ඔබට සතුට ලැබෙන්නේ අන් අයගේ දුක නැති කිරීමෙන්.”

ධර්මපාල මකරාට ධර්ම දේශනා කළේය. ඔහු බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය ගැන කීවේය. ඔහු අනුකම්පාව, සහනශීලී බව, සහ ලෝභය අත්හැරීම ගැන කීවේය. මකරා මුලින් කෝපයෙන් සිටියත්, ධර්මපාලගේ නිහඬ, ස්ථිර හඬ ඔහුට සැනසිල්ලක් ගෙන ආවේය.

ධර්මපාලගේ පරිත්‍යාගශීලී, ධර්මිෂ්ඨ ගුණය මකරාගේ හදවත ස්පර්ශ කළේය. ඔහු වසර ගණනාවක් තිස්සේ ලෝභයෙන්, කෝපයෙන්, අන්ධකාරයෙන් වැසී තිබුණි. ධර්මපාලගේ සත්‍යය ඔහුට ආලෝකය පෙන්වා දුන්නේය.

“මම වැරදියි,” මකරා දුකින් කීවේය. “මම ලෝභී, කුරිරු.”

“නැහැ,” ධර්මපාල කීවේය. “ඔබට වෙනස් වීමට හැකිය.”

මකරා කඳුළු සලන්නට විය. ඔහු පසුතැවිලි විය. ඔහු මැණික ධර්මපාලට දුන්නේය. “මෙය අන් අයට උපකාර කිරීමට භාවිතා කරන්න.”

ධර්මපාල මැණික රැගෙන කඳුකරයට ආපසු ගියේය. ඔහු මැණික භාවිතා කර අසනීප වූවන්ට සුවය දුන්නේය, දුප්පත් අයට ධනය දුන්නේය, සතුන්ට සතුට දුන්නේය. කඳුකරය සතුටින්, සමෘද්ධියෙන් පිරී ගියේය.

ධර්මපාල ධර්මය අනුගමනය කරමින් සතුන්ගේ දුක නැති කළේය. ඔහු ධර්මපාල ලෙස කඳුකරයේ ධර්මිෂ්ඨ අශ්වයා ලෙස සදහටම සිහිපත් විය.

ධර්මය අනුගමනය කිරීමෙන් සතුට හා සමෘද්ධිය ලැබේ.

බොහෝ දුක්ඛිත තත්වයන්හිදී පවා ධෛර්යය, කරුණාව සහ ධර්මිෂ්ඨකම අනුගමනය කිරීමෙන් ජයගත හැකිය.

බෝසතාණන් වහන්සේ පරිත්‍යාගශීලී, ධෛර්ය සම්පන්න, ධර්මිෂ්ඨ බාරමි පරිපූර්ණ කළහ.